Θεωρία Νο48: life is like photography; we use negatives to develop

φωτογραφίες ή αλλιώς παγωμένες στιγμές..όχι, δεν είναι παγωμένες στιγμές οι φωτογραφίες! είναι στιγμές που κρατάμε ζωντανές- όχι παγωμένες! Μπορεί μάλιστα να πρόκειται για στιγμες που δεν πρόλαβες να ζησεις και τις ζεις μεσα από ενα κομματι χαρτί! Έτσι τουλάχιστον το βλέπω εγώ..και μου φαίνεται μεγαλειώδες αυτό!
[Φωτογραφίες παρόν που γίνεται παρελθόν
προτού προλάβεις να συνειδητοποιήσεις
Φωτογραφίες γιατί όσο κι αν μείνεις στο παρόν
τον χρόνο πίσω δεν γίνεται να γυρίσεις..]
Μπορεί πλέον η αίγλη του φωτογραφικού άλμπουμ να μην υπάρχει, λόγω πολλών gigabytes, σκληρών δίσκων, ψηφιακών κορνίζων κτλ όμως όπως και να εχει οι φωτογραφίες κρατούν έντονότερα ζωντανές τις μνήμες μας...μας φέρνουν κοντά ίσως όταν είμαστε μακριά και μας προσφέρουν χαρά και νοσταλγία...αναμνήσεις-άλλες καλές κι άλλες κακιές! αλλά όπως και να εχει πρόκειται για κομματια του εαυτού μας και της ζωής μας καθώς προχωράμε...

υ.γ. περίεργος ο τόνος της δημοσίευσης αυτής θαρρώ! :s
και σε περιπτώση που δεν έγινε σαφές, λατρεύωωωωω τις φωτογραφίες...σίογυρα δεν τις χρειάζομαι για να κρατήσω κατι ζωντανό μέσα μου, αλλά μια ματιά πάντα με βοηθούσε ν'αντλήσω κουράγιο με τον εναν ή τον άλλον τρόπο...!
memories give me the strength i need

Θεωρία Νο47: το πάθημα έγινε μάθημα

Σίγουρα κάτι μαθαίνεις από τα παθήματά σου, αλλά σου γίνονται ποτέ όντως "μαθήματα"?

"Τα 'λεγα εγωωω" είναι η κλασσική ατάκα που θα ακούσεις από τη μάνα, τον πατέρα, τους φίλους, τ'αδέρφια ή...ή καμιά φορά κι από τον ίδιο σου τον εαυτό!! Αφου τα λεγες λοιπόν, γιατί δεν τ'απέφυγες? ίσως αυτή τη φορά να ήταν διαφορετικά ε? ίσως να είχες λάθος διαίσθηση ή δεν ηθελες να κρίνεις βιαστικά...και το ίδιο και οι υπόλοιποι που σου "τα είχανε πει", σωστά? εξάλλου γιατί αυτοί να ξέρουν παραπάνω και γιατί να μη δοκιμάσεις εσύ?! αφού όλα ισχύουν μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου(ναι ναι ξέρω, ίσως εσύ άλλαζες τα μεχρι τότε δεδομένα !!) καιιιιι μια δοκιμή θα σας πείσει! έτσι δε λένε?! χαχ ποιον πας να κοροϊδέψεις όμως?! και τι λες να κερδίσεις στο τέλος?!?

Όχι, δεν εννοώ παράτα τα στην πρώτη υπόνοια-δυσκολία-παραξενια!! Αλλά ζύγισέ τα και λιγάκι!! ναι, θα αλλάξεις αποφάσεις στην πορεία-πολύ πιθανό! Όχι όμως και σε θέματα "δε χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο, γιατί θα το σπάσω" !! οκ, μπορεί να μην το σπάσεις αλλά θα πονέσεις σίγουρα πολύ και προφανώς δε θα αλλάξεις γνώμη και θα πεις "ας το χτυπήσω μωρέ, ποτέ δεν ξέρεις!"!! οκ, ακραίο παράδειγμα, αλλά και γι'αυτό "στα λεγαν" από μικρό ακόμα...!!! ;)

Θεωρία Νο46: things are often unjustly forgotten, but nothing is unjustly remembered...or not?

Πολύ συχνά ξεχνάς κάτι χωρίς λόγο.. γιατί ήταν απλό, ανούσιο ή γιατί απλά έτυχε! (Όχι ότι αποκλείεται να προσπαθήσεις επίτηδες να ξεχάσεις κατι, αλλά συνήθως τότε είναι πιο ζόρι κι αντί να υποχωρεί επιστρέφει διαρκώς δρυμήτερο!)
Τί γίνεται όμως με αυτά που θυμάσαι και συνεχίζεις να θυμάσαι...?!?? έτσι?!απλά έτυχε?! Δεν νομίζω...κάτι σημαίνει που έμεινε εκεί και δε λέει να φύγει! Το θέμα είναι όμως τι είναι αυτό το κάτι...!!

...ίσως σήμαινε πολλά για σένα...
...ίσως ήταν κάτι έντονο(καλό ή κακό/όμορφο ή άσχημο)και σε "συμβουλεύει" για την επόμενη φορά...
...ίσως σου έκανε εντύπωση...
...ίσως πιστεύεις ότι δεν υπάρχει κάτι αντάξιο-πόσο μάλλον καλύτερο(αν και όλα ισχύουν μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου,αλλά αυτό ας το αφήσουμε για άλλη ανάρτηση..)...
...ίσως πάλι, απλά σου το υπενθυμίζουν άτομα και καταστάσεις διαρκώς... ή εσύ ο ίδιος έχεις πείσει τον εαυτό σου να πιστεύει ότι το προκαλούν άλλοι...?!?? τι ισχύει?!?? κι αν τελικά, είσαι εσύ αυτός που βρίσκεται πίσως απ'αυτό, γιατί το κάνεις?!? για κάτι απ'τα παραπάνω που απλά δε θες να παραδεχτείς?!?γιατί δεν πρέπει να το θυμάσαι, αλλά παράλληλα φοβάσαι να το ξεχάσεις...?!?? και τελικά, αυτά που θυμόμαστε είναι όντως πιο ουσιώδη απ'αυτά που ξεχνάμε και δικαιολογημένα δεν φεύγουν...?!??

Θεωρία Νο45: Στίγματα

Στιγμές. Λιγότερες ή περισσότερες.. μπορεί και παραπάνω από μία περίοδοι της ζωής μας.. μας στιγματίζουν είτε άμεσα είτε έμμεσα. Κι εμείς το καταλαβαίνουμε ίσως αργά...ή απλά αργούμε να το δεχτούμε. Το δεχόμαστε όμως όταν απλά το εξομολογούμαστε σε άλλους ή όταν έρθει η ώρα να το ζήσουμε...?!?? Εξάλλου τα λόγια, τελικά, δεν αποδεικνύουν και πολλά!
Κι όταν έρθει αυτή η ώρα(να το ξαναζήσουμε μάλλον δλδ!), τι μας φταίνε οι άλλοι που το περνάνε μαζί μας..?! Αλλά πάντα έτσι δεν πάει, οι επόμενοι να πληρώνουν τα των προηγούμενων...?!??

Θεωρία Νο44: Ξεχασμένα συναισθήματα

..που αναρωτιέσαι αν υπάρχουν στ'αλήθεια κι αν θα τα ξανανιωσεις κάποτε...!!

Κι ένα όμορφο πρωί ξυπνάς με ένα μεγάλο χαμόγελο και λες "όλα γίνονται τελικά"..!!! :)

Θεωρία Νο43: μετά από ησυχία πάντα έρχεται το μπαμ!!

ναι, πάντα συμβαίνει και δε θέλω αντιρρήσεις!
μπορεί να είναι ένα νέο που θα μάθεις, ένας καυγάς, μια γνωριμία, ένα ταξίδι...κάτι αναπάντεχο και ξαφνικό! Ό,τι κι αν είναι πάντως είναι ωραίο να ταραζονται και λιγο τα ήσυχα νερά σου!! γιατί θα ξεσπάσεις, θα βρεις κάτι ενδιαφέρον.. θα βγεις απ' τη μονοτονία! ακόμα και "κακό" να είναι κάπως θα βοηθήσει..! (αρκεί να μην μιλάμε για αρρώστια ή κατι τέτοιο βέβαια :ο !)
Κι έλα που πολύ συχνά αυτά τα μπαμ έρχονται μαζεμένα...!! κι άντε εσύ να διαλέξεις :Ρ

αλλά γιατί να διαλέξεις κιόλας?! ας διαλέξουν αυτά κι εσύ τα χειρίζεσαι κατάλληλα...!!! ;)

Θεωρία Νο42: μη χαθείς από το χάρτη

Μπορούμε να μοιραστούμε ένα κομμάτι του εαυτού μας με κάποιον αλλά όχι να του το δώσουμε... Φαντάσου να κόψεις το χέρι σου και να του το χαρίσεις. Όσο κοντά σου κι αν είναι αυτός ο κάποιος, εσύ θα είσαι για πάντα πια με ένα χέρι. Κι αργά ή γρήγορα,θα βρεθείς αντιμέτωπος με την αλήθεια: όσο κι αν σε αγαπά,θα προτιμούσε να ήσουν αρτιμελής!
Γι' αυτό όσο κι αν θέλεις να τα δώσεις όλα σε μια οποιαδήποτε σχέση, να θυμάσαι να κρατάς και για τον εαυτό σου. Γιατί έτσι κάνει κι αυτός που έχεις απέναντί σου-ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνεις ή δεν το δέχεσαι.
Βέβαια, τώρα θα μου πεις, κι αν εχω έντονες επιφυλάξεις πώς θα ζήσω τις στιγμές?! Μα, δε μίλησε κανείς για έντονες επιφυλάξεις!! Αλλά καλό θα ήταν να μη φτάσεις σε σημείο που θα χαθείς εσύ ο ίδιος απ'το χάρτη...