Θεωρία Νο130

Αυτό που η κάμπια ονομάζει "τέλος της ζωής", η ζωή το λέει "πεταλούδα"...
Κάθε απώλεια δεν είναι παρά μια αλλαγή... και οι αλλαγές είναι απόλαυση της φύσης...
Τί λες, είσαι έτοιμος να πετάξεις...;

Θεωρία Νο129: Σχέσεις από απόσταση

Δύσκολες.
Επώδυνες.
 

 Παρεξηγίσιμες.


Δυνατές.
Περίεργες.


Παρεξηγιμένες.


Και σε ρωτάω: ποιές είναι οι σχέσεις από κοντά;
Αυτές που βλέπεις τον άλλον καθημερινά και ανταλλάσετε δύο κουβέντες παραπάνω (ουσιώδεις ή και όχι); Αυτές που θα κοιμηθείτε μαζί και θα ξυπνήσετε μαζί, αλλά δε θα πείτε καληνυχτα και καλημερα αντίστοιχα; Αυτές που θα κανονίσετε και θα βγείτε μαζί, αλλά θα πίνει καθένας μόνος το ποτό του;

Και θα σε ξαναρωτήσω: είναι οι σχέσεις αυτές, οι από κοντά, εύκολες κι ανώδυνες; Ή μήπως πιο ανθεκτικές;

Γιατί εγώ έχω ανθρώπους μακριά μου που είναι πολύ πιο κοντά μου απ' αυτούς που βρίσκονται πρακτικά δίπλα μου. Ανθρώπους που η σχέση μας είναι πολύ δυνατή και σχεδόν καθόλου παρεξηγίσμη παρά την απόσταση! Γιατί ναι, η χιλιομετρική απόσταση είναι ένα εμπόδιο για τις σχέσεις μας, αλλά ο παράγοντας που τις καθιστά σχέσεις εξ αποστάσεως ή από κοντά είναι το πόσο κοντά είναι οι καρδιές μας.

Θεωρία Νο128: Εμένα οι φίλοι μου είναι...

...άτομα που με καταλαβαίνουν από κοντά ή μακριά κι ακόμη κι αν δεν τους μιλήσω ξέρουν τι με βασανίζει. Και ξέρουν να μου το εξηγήσουν, ώστε να το δεχτώ και να μην το κρύβω άλλο απ' τον εαυτό μου. Ξέρουν να με κάνουν να (χαμο)γελάσω με μια τους φράση ακόμη κι αν λίγα δευτερόλεπτα πριν ήμουν χάλια. Είναι άτομα που όταν θα κυλήσει ένα δάκρυ απ'το μάτι μου θα βρεθούν δίπλα μου σε χρόνο dt και θα μου δώσουν 2 επιλογές: "σκούπισε τα δάκρια κ σηκω τώρα ή θα σε σηκώσω μαζί με την καρέκλα εγώ!"...όταν θέλω να τρέξω μακριά ενώ πρέπει να μείνω και να πολεμήσω θα μου δώσουν πάλι 2 επιλογες: "ή κάθεσαι εκεί που είσαι ή σε δένω χειροπόδαρα και δεν κάνεις ρούπι, θες-δε θες!" . Εμένα οι φίλοι μου είναι άτομα που, ενώ ξέρουν ότι μπορεί να κάνω λάθος και μου το λένε, θα με στηρίξουν κι εμένα και το λάθος μου μέχρι τέλους. Κι εκεί στο τέλος, θα βρεθούν για να κάνουμε τη νέα αρχή...μαζί. Ξανά και ξανά και ξανά.

Θεωρία Νο127: Αν ήσουν άλλος, κάποιος άλλος

Δε σ' αρέσει να σε κρίνουν, ιδίως όταν δε σε γνωρίζουν... εσύ όμως? Γιατί δεν παραδέχεσαι ότι από μικρός δείχνεις με το δάχτυλο και σχολιάζεις - κρίνεις άτομα που ίσως να μην ξαναδεις ποτέ σου?
Αν ήσουν όμως στη θέση τους...!?
Αλήθεια , έχεις προσπαθήσει ποτέ να βγεις απ' τη θέση σου και να μπεις στη δική τους?
Πώς θα ήταν αν δεν ήσουν εσύ και ήσουν άλλος?? Πώς (δε) θα αντιδρούσες?? Πώς θα αντιλαμβανόσουν καταστάσεις??
Πώς θα τα ένιωθες όλα όσα σου συμβαίνουν? Θα τα ένιωθες!?
Η απάντηση προφανώς και είναι δεν ξέρω κι ούτε θα μάθω ποτέ! Ωστόσο, μη σε πτοήσει.. το να προσπαθήσεις να μπεις στη διαδικασία να σκεφτείς όπως θα έκανες αν ήσουν (αυτός) ο άλλος θα σου προσφέρει πολλά! Και εσένα και του αυτού, του κάθε άλλου !

Θεωρία Νο126: Είναι ωραία τα λάθη

...μεγάλα να μην είναι! [*συμβουλή μαμάς !]

Όλοι κάνουνε λάθη. Ακόμη κι αυτοί που αγαπάμε.
Πάνω σε στιγμές αδυναμίας, σε ένταση, σε παρόρμηση...
σε ό,τι θες πες το!
Ωστόσο, πώς να ορίσεις κάτι λάθος...? Από τη στιγμή?
Μήπως τότε, καλύτερα, να το πούμε πάθος(της στιγμής)?
Γιατί αν το καλοσκεφτείς, τίποτα δεν είναι τελείως λάθος... ακόμη κι ένα σταματημένο ρολόι, δύο φορές την ημέρα δείχνει τη σωστή ώρα ! Στιγμιαία, όχι για πολύ, αλλά το κάνει!

So... let's make better mistakes tommorow !

Θεωρία Νο125: Δύναμη

Ποιός έχει την περισσότερη:
αυτός που μένει και προσπαθεί
ή
αυτός που τολμά να φύγει ?

Θεωρία Νο124: Καρδιές ραγισμένες, εγωισμοί ακλόνητοι

Δε φταις εσύ, έτσι έμαθες. Μόνος.
Με τον εγωισμό μπροστά-ασπίδα, τοίχος ολόκληρο!
Οι ανασφάλειες όμως βρίσκουν τρόπο και δρόμο και βγαίνουν μπροστά απ' αυτό το τοίχος σου...
Να το προσέξεις αυτό! Να το νικήσεις... όχι για μένα, για σένα!
Άσε με εμένα, μη με κυνηγήσεις, θα ποδοπατήσεις τον εγωισμό σου και δε λέει να ειναι τσαλακωμένος και γρατσουνισμένος μετά!
Στην καρδιά είναι που έχεις συνηθίσει να βάζεις τσιρώτα κ επιδέσμους...