Θεωρία Νο123: παιχνίδια- σχέσεις& κανόνες

Κάθε σχέση, όπως και κάθε παιχνίδι, έχει κάποιους βασικούς κανόνες. Ωστόσο, επειδή μπορεί να "παιχθεί" από πολλούς και διαφορετικούς παίκτες, αυτοί οι κανόνες κάθε φορά μπορούν να διαφοροποιηθούν λίγο, ώστε να προσαρμοστούν στις εκάστοτε συνθήκες!
Ας πούμε, όταν ήμουν μικρή κι επαιζα "μήλα", ή και άλλα παιχνιδια, οι γονείς μου πάντα μου λέγανε ότι είμαι "ψαράκι" κι ακόμη κι όταν με κάψει η μπάλα δε θα χάσω..! Γιατί? Ίσως για να νιώσω σιγουριά και να αποβάλω του φόβο να δοκιμάσω και να παίξω !
Το ίδιο ισχύει και στις σχέσεις που έχουμε μεταξύ μας.. φιλικές κι ερωτικές! Κανένας μας δε θα μείνει σε μια σχέση με κανόνες που τον φοβίζουν ή δεν του ταιριάζουν, γι' αυτό κι έχουμε την επιλογή να τους διαμορφώσουμε κατάλληλα, τόσο για μας όσο και για τους άλλους "παίκτες", σε κάθε περίπτωση!
Μη σε φοβίζουν λοιπόν οι κανόνες που έχουν άλλοι στη δική τους σχέση, ούτε να σε βάζουν να ακολουθήσεις κάποιο συγκεκριμένο μονοπάτι ή καλούπι! Φτιάξε αυτό που σου ταιριάζει και θα αντέξει σε όλο το δρόμο του ταξιδιού σου! Θα μπορέσεις ίσως να κερδίσεις και το παιχνίδι!

It was a great game, only no one found it funny.

Θεωρία Νο122: Nothing lasts forever

Τίποτα δεν κρατάει για πάντα... εκτός απ τις στιγμές μέσα μας.
Όπως αυτή που σε είδα να στέκεσαι ξαφνικά έξω από την πόρτα μου και τα συναισθήματα χαράς& ευτυχίας άγγιξαν κόκκινο! Όπως τα λογια που είπαμε. Οι αγκαλιές που με πήρες. Όχι η στιγμή που σε είδα να φεύγεις. Όχι το αίσθημα ότι μου λείπεις! Τα άλλα τα αισθήματα τα μεγάλα της αγάπης και της λατρείας που βρίσκονται ήδη και θα συνεχισουν να βρισκονται μεσα μας.

Ό,τι αξίζει είναι οι μικρές μας στιγμές...

Θεωρία Νο121: No more miss nice girl !

Και μία και δύο και τρεις χάρες και χωρίς ανταπόδοση! ναι θα τις ξανακάνω, αλλά το να σώζω το τομάρι σου όταν καλά καλά εσένα δε σε καίει...όχι γλυκιά μου! Ας ασχοληθείς εσύ και οι κολλητές/οί σου... αν τους νοιάζει κι αυτούς και θέλουν να σε προστατέψουν ή να σε βοηθήσουν! Εγώ είμαι εδώ κ θα χαρώ να βοηθήσω αν μπορώ, όχι όμως να γίνω χαλί να με πατήσεις ή να σκέφτομαι για σένα πριν από σένα και να χαλιέμαι κιόλας! Όχι κουκλίτσα/ε μου. Δώσαμε. Λυπάμαι, μας τελείωσε! Έχω πρώτα εμένα και τους πραγματικούς μου φίλους να νοιάζομαι και μετά έρχεσαι εσύ, σ' αρέσει δε σ' αρέσει.

Σκληρά ή μη, τα παραπάνω λόγια είναι όπως και οι ανθρώπινες σχέσεις: απλά& κατανοητά όσο το 1+1=2, αλλά και πολύπλοκα !

Θεωρία Νο120: γυναίκες, παιδί μου!!!

Ναι, οι γυναίκες ερωτευόμαστε με τα αυτιά... καλά το έχετε καταλάβει! Ευτυχώς, δυστυχώς, δεν ξέρω! Χαιρόμαστε που το ξέρετε και μας γεμίζετε με γλυκόλογα και τρυφερότητες, μέχρι που συνειδητοποιούμε ότι ίσως όλα αυτά είναι μόνο και μόνο για να μας "ρίξετε", να νιώθουμε καλά και να είμαστε ανυποψίαστες! Και τότε θυμόμαστε ότι δε μετράνε τα λόγια, αλλά οι πράξεις.. και θέλουμε, αντί για μπλα μπλα, απλά πραγματάκια που δείχνουν αυτά που θα λέγατε! Και λέμε ότι δίκιο έχουν οι άντρες, απλή λογική 1+1=2, με θελει, το δείχνει όταν θέλει κι όταν χρειάζεται χωρίς πλεονασμούς και το εκτιμάω που δεν είναι όλη την ώρα μεσα στα μέλια... όμως για μια στιγμηηηη! Άμα με θέλει γιατί δε μου το λέει?! γιατί έχει κόψει τα υποκοριστικά και τις τρυφερές εξομολογήσεις μέσω τηλεφώνου..?!?? Πού είναι τα λόγια που δείχνουν αυτά που νιώθει για μένα...?! κ.ο.κ.
Και μετά έρχεται ο καψερός ο άντρας και σου λέει "αποφάσισε τι θες!!" και τον κατηγορείς κι από πάνω που βιώνει αυτό που λέμε "άβυσσος η ψυχή της γυναίκας"...  Τί να πεις....?! Γυναίκες, παιδί μου!!!!!

Θεωρία Νο119: a real man make other women jealous of his girl

Κι εμένα μ' αρέσει να το παίζεις ο δύσκολος κι ο σκληρός της σχέσης, αλλά να... μ'αρέσει λίγο παραπάνω, ενώ το κάνεις να ξεχνιέσαι και να μου πετάς και κανένα γλυκόλογο, καμιά αγκαλιά ή και κανένα παθιασμένο φιλί! Και σαν ανόητο κοριτσάκι κι εγώ, θέλω να σκεφτείς μόνος σου να με πάρεις τηλέφωνο για ν'ακούσεις τη φωνή μου (όπως θέλω εγώ πολύ ν' ακούσω τη δική σου) ! Να δεις τί κάνω, πώς περνώ τη μέρα μου...κι έτσι απλά να μου φτιάξεις το κέφι!

Θεωρία Νο118: καυτό νερό

Ανάβεις θερμοσίφωνα και περιμένεις με ανυπομονησία... Εν τέλη, φτάνει η πολυπόθητη ώρα, γδύνεσαι και μπαίνεις κάτω από το ντουζ... το νερό χλιαρό κι έπειτα ζεστό, σε ανακουφίζει, σε ηρεμεί, σε ξεκουράζει...είναι αυτό που χρειαζόσουν. Αρχίζει να καίει.. ίσα που, μη φανταστείς! Υδρατμοί στην ατμόσφαιρα κ θολούρα που σε χαλαρώνει... Κι εύχεσαι να μπορούσες να μείνεις εκεί για πάντα ! Κι ας αρχίζει να σε καίει και να κοκκινίζει το δέρμα σου, εσύ ίσως και να μην το καταλαβαίνεις!! Ναι, είναι ωραία, αλλά θα  μείνεις εκεί τραυματίζοντας τον εαυτό σου; Θα παραδοθ σείς έτσι απλά και με τη θέλησή σου σε ενα έγκαυμα που θα σε ταλαιπωρεί για καιρό...;

Θεωρία Νο117: θα χαθώ ένα πρωί σε μια ελεύθερη ιδέα

Έρχονται στιγμές που θες να μείνεις μόνος...μακριά απ' όλους και απ' όλα... αλλά αυτές οι στιγμές χωρίζονται σε δύο ειδών, ας πούμε. Άλλοτε γιατί έχεις ανάγκη να βρεθείς με τον εαυτό σου κι άλλοτε γιατί θες να δεις αν και ποιοί θα σε ψάξουν ώστε να μην μείνεις μόνος. Βασικό λοιπόν είναι να ξέρεις για ποιόν απ' τους δύο λόγους θέλεις να ξαμείνεις πιο πέρα, κάθε φορά που το επιλέγεις!
Εγώ μπορώ να τους δεχτώ και τους δύο, όχι απλώς να τους δικαιολογήσω, αλλά να τους δεχτώ. Εσύ, που το διαλέγεις, ξέρεις να το αιτιολογήσεις;; Ξέρεις να μου πεις ότι θέλεις εσένα κι όχι εμένα εκείνη τη στιγμή ή αντίστοιχα να δεχτείς την προσπάθειά μου να σε προσεγγίσω και να σ'αγκαλιάσω;; Γιατί, ξέρεις, μπορεί να μου δώσεις να καταλάβω λάθος ότι πρέπει να ψάξω τί έγινε και να σε βοηθήσω, ενώ στην πραγματικότητα δεν εχεις χώρο κ χρόνο για μένα ή αντίστοιχα ότι σε πιέζω και σε στριμώχνω τη στιγμή που με έχεις ανάγκη περισσότερο... Δε λέω, καλές και ισχυρές οι σιωπές, αλλά και τα λόγια εκτός από βλαβερά μπορούν να αποδειχθούν λυτρωτικά. Όχι τα πολλά λόγια. Όχι τα καθυστερημένα και προερχόμενα από συσσωρευμένο θυμό ή κάποιο άλλο συναίσθημα. Τα αληθινά, τη στιγμή που τα νιώθεις. Μπορεί και μια κουβέντα να αρκεί. Από το να έρθει η παρεξήση, καλύτερα να δωθεί εξήγηση κι ας είναι και πικρή.

p.s. Δε θέλω να ακούσω για κατάλληλες στιγμές... έχω τσεκάρει και τις 24ώρες της μέρας, καμιά τους δε συμφέρει :p